Muhsin Ertuğrul Okumaları: ‘Paslı Raylar Korosu’ Oyunu Sahne Alıyor

İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları, 18-35 yaş arasındaki genç oyun yazarlarını desteklemek amacıyla "Muhsin Ertuğrul Okumaları" adlı yeni bir program başlattı. Bu program ile henüz sahnelenmemiş oyun metinleri seyirciyle buluşacak ve yazarlar metinleri üzerine geri bildirim alma fırsatı elde edecek.

Program kapsamında ikinci okuma tiyatrosu etkinliği, 20 Nisan 2026 tarihinde saat 20.00’de Harbiye Muhsin Ertuğrul Sahnesi fuayesinde gerçekleştirilecek. Bu etkinlikte Oğuz Kağan Aydos tarafından kaleme alınan "Paslı Raylar Korosu" adlı oyun seyirciyle buluşacak.

"Paslı Raylar Korosu", kentsel belleğin dönüşümü ve dijitalleşen dünya arasındaki çatışmayı ele alarak, Muhsin Ertuğrul’un "Bize bizim hikayelerimizi kim anlatacak?" sorusuna epik bir yanıt sunuyor. Oyun, bir mekânın yıkım hikâyesinin ötesinde, nesnelerin ruhu, üniformanın saygınlığı ve toplumsal hafızanın korunması temelinde gelişen bir anlatıdır.

1974 yılının kış mevsiminde geçen olaylar, nostaljik bir yaklaşım yerine toplumsal bir yüzleşme olarak tasarlanmıştır. Petrol kuyruklarının ve sert kış koşullarının hakim olduğu dönemde nezaket, paylaşım ve toplumsal dayanışma sınanır.

Etkinlik ve Oyuncu Kadrosu

Oyun okumasının ardından, dramaturg Özge Ökten Yılmaz moderatörlüğünde yazar, oyuncular ve izleyicilerin katılımıyla bir söyleşi düzenlenecektir. Böylece oyuna dair değerlendirmeler ve düşünceler paylaşılacaktır.

• Münir: Tarık Köksal
• Selin: Serap Öztürk
• Hurşit: Özgür Atkın
• Kasap Hayri: Özgür Dereli
• Hanımefendi: Canan Kübra Birinci
• Yolcu A & B (Hayaletler): Onur Şirin, Onur Demircan
• Parantezler: Cafer Alpsolay

Oyun, 2026 yılında kentsel dönüşüm nedeniyle yok edilmesi planlanan eski bir İstanbul istasyonunda geçer. Emekli memur Münir’in direnç gösterdiği istasyona, dijital veri analisti Selin, yapıyı dijital ortama aktarabilmek için gelir. Ancak mekanın ruhu bu teknolojik uygulamaya direnmektedir.

Yıkımın yaklaşmasıyla hayata geçirilen "Büyük Ray Yarılması", karakterleri 1974 yılının zorlu kış koşullarına ve sosyal gerçeklerine taşır. İstasyon; geçmişle geleceği birleştiren, yaşayan bir toplumsal bellek merkezi olarak betimlenir. Münir’in üniformasını Selin’e devretmesi ile mekan eşsiz bir kolektif kimlik kazanır ve oyunda şehrin tarihine dair epik bir anlatı oluşturulur.

Kaynak: BYZHA