Ülkemizde Yaklaşık Bir Milyon Kişiyi Etkileyen Durum!

Epilepsi, halk arasında sara olarak bilinen, beyindeki sinir hücrelerinin ani ve kontrolsüz elektriksel boşalmaları sonucu oluşan, tekrarlayan nöbetlerle seyreden kronik bir hastalıktır. Dünya çapında yaklaşık 50 milyon kişi, Türkiye’de ise bir milyon kişi bu rahatsızlıkla yaşamaktadır. Yaşamın erken ve ileri dönemlerinde daha sık karşılaşılan epilepsi, özellikle 0-10 yaş arası çocuklar ve 65 yaş üzerindeki bireyler arasında yaygındır. Tedavi edilmediğinde, hastaların sosyal ve mesleki yaşamlarını olumsuz etkileyerek, nadiren de hayatı tehdit eden komplikasyonlara neden olabilmektedir.

Epilepsinin Nedenleri ve Belirtileri

Epilepsi hastalarının yarısından fazlasında kesin bir neden belirlenememektedir. Öte yandan, aile öyküsü, genetik mutasyonlar, beyin tümörleri, kafa travmaları, menenjit ve ensefalit gibi beyin iltihapları, inme gibi serebrovasküler olaylar ile metabolik bozukluklar epilepsiye yol açabilmektedir. Nöbetler başlamadan önce bazı hastalar duyusal ve duygusal değişiklikler yaşayabilir; bunlar arasında özellikle anormal kokuların algılanması, mide bulantısı ve yoğun korku hissi yer almaktadır. Nöbetler ise bilinç kaybı, vücutta seğirme hareketleri veya ani kasılmalar ve dalma atakları şeklinde ortaya çıkabilir.

İleri Tedavi Seçenekleri: Epilepsi Pili ve Cerrahi Yöntemler

Epilepsi tedavisinde temel amaç, hastaların nöbetlerini önleyerek yaşam kalitelerini artırmaktır. Doğru ilaç tedavisi ile hastaların yaklaşık %70’inde nöbetler kontrol altına alınabilmektedir. Ancak bazı hastalarda ilaç tedavisi yetersiz kalmaktadır. Bu durumlarda, ileri tedavi yöntemleri olarak vagal sinir stimülasyonu (VNS) yani halk arasında “epilepsi pili” olarak bilinen yöntem kullanılmaktadır. VNS yöntemi, ilaçlara dirençli ve ameliyat edilemeyen hastalarda nöbet sıklığını ve şiddetini azaltmada etkilidir.

Vagal Sinir Stimülasyonu, cerrahi bir işlemle göğüs bölgesine yerleştirilen cihaz aracılığıyla, vagus sinirine düzenli elektriksel uyarılar gönderilmesini sağlar. Bu uygulama, beyindeki anormal elektriksel aktivitenin düzenlenmesine katkıda bulunarak nöbetlerin kontrol altına alınmasına yardımcı olur. Tedavi başlangıcında başarı oranı daha düşük olmakla birlikte, zamanla etkisi artmakta ve yıllar içinde nöbet sıklığında %50 veya daha fazla azalma sağlanabilmektedir. Bazı hastalarda ise nöbetler tamamen ortadan kalkmaktadır.

Kaynak: BYZHA