Prof. Dr. Nurhan Ünüsan: Demirhindi, Bamya ve Çemen Otunun Mikroplastiklere Karşı Etkili Doğal Koruması

Son araştırmalar, demirhindi, bamya ve çemen otu gibi bitkilerden elde edilen doğal polisakkaritlerin su arıtımında mikroplastiklerin giderilmesinde etkili olduğunu göstermektedir. Bu gelişme, çevreye duyarlı teknolojiler alanında önemli bir ilerleme olarak kayda geçmektedir. Konya Ticaret Odası (KTO) Karatay Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Beslenme ve Diyetetik Bölümü Başkanı Prof. Dr. Nurhan Ünüsan, bu konuda yapılan yeni çalışmaları ve elde edilen bulguları değerlendirmiştir.

Bitki Bazlı Doğal Bileşiklerin Su Arıtımındaki Rolü

Prof. Dr. Ünüsan, mikroplastiklerin küresel bir çevre tehdidi oluşturduğunu belirtmiştir. ABD’deki Tarleton State University tarafından yürütülen çalışmalar, demirhindi, bamya ve çemen otu gibi bitkilerden elde edilen doğal polisakkaritlerin su arıtma süreçlerinde kullanılabileceğini göstermektedir. Bu bitkilerden elde edilen jel kıvamındaki müsilajın, mikroplastik parçacıklarını bir araya toplayarak çökelmelerini kolaylaştırdığı ifade edilmektedir. Laboratuvar deneylerinde doğal bileşiklerin su örneklerindeki mikroplastiklerin yüksek oranda temizlenmesini sağladığı ortaya konmuştur. Ayrıca, bu doğal içeriklerin toksik etkisinin olmaması ve biyolojik olarak ayrışabilir yapısı çevresel sürdürülebilirlik açısından önemli avantajlar sunmaktadır.

Mikroplastik Maruziyetinin Azaltılması ve Gerçekçi Yaklaşımlar

Ancak Prof. Dr. Ünüsan, mevcut bilimsel verilerin söz konusu bileşiklerin insan vücudundaki mikroplastikleri arındırdığına dair kanıt sağlamadığını vurgulamıştır. Sosyal medyada yer alan detoks iddialarının bilimsel temelden yoksun olduğunu ifade ederek, sindirim sistemi ile su arıtma teknolojileri arasındaki farklılıkların sonuçları etkileyebileceğini belirtmiştir. Bu nedenle, bitkisel polisakkaritlerin insan sağlığı üzerindeki mikroplastik temizliği açısından kullanımı değil, çevresel mikroplastik yükünün azaltılması için geliştirilmiş yenilikçi bir mühendislik çözümü olarak değerlendirilmelidir. Ayrıca, bireylerin mikroplastik maruziyetini düşürmek amacıyla içme suyunu filtre etmeleri, sıcak yiyeceklerin plastik ambalaj temasını sınırlamaları ve plastik tüketimini azaltmaları önerilmektedir. Böylelikle hem bireysel sağlık korunmakta hem de çevresel sürdürülebilirlik desteklenmektedir.

Doğal polisakkaritlerin mikroplastiklerle mücadelede umut vadeden bir teknoloji olduğu belirtilmekte, bu alandaki gelişmelerin doğru anlaşılması gerekliliği öne çıkmaktadır. Güncel bilimsel bulgular, insan vücudunda mikroplastik temizliği değil, su arıtımında çevre dostu ve güvenli alternatiflerin mümkün olduğunu göstermektedir.

Kaynak: BYZHA